Kayıtlar

Şubat, 2009 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Geride Durdum!

Resim
Geri durmak!

"Allah'ım sen büyüksün yarabbim bana sabır ver!"
Son zamanlarda en çok bu duayı ediyorum. O kadar ki artık farkında olmadan da söylediğim oluyor! Sonra da kendime gülüyorum!
Her sabah aynı dert ile uyanıyorum, dert değil bu aslında benim için, başka birşey, başka duygular hakim. Hem üstelik mevsimin getirdiği soğuk hava sayesinde ruh halim de eksilerde dolaşıyor... Çocukken " ayaklarım geri geri gidiyor" lafına anlam veremez, çok da gülerdim. Yetişkin olunca bu lafın neden söylendiğini, ne anlama geldiğini şimdi daha iyi anlıyorum.
Yok yok bir kereye mahsus söyleceğim bu lafı; Ben çok sıkıldım! Sıkılmaktan da sıkıldım. Bu sıkılmak cümlesini sesli olarak bizim köyde telaffuz etmiş olsam, ki edemem! Bana söylecekleri şey” ay bu kız kocaya gitmek istiyor” olur! Şaka bir yana insanların artık yapacak birşeyleri kalmadığı zamanlarda bir “of “ çekerek bunu dışa vurum duygu yoğunlukları sayesinde atmaları... Eskilerin de aslında bu "kocaya gitmeyi isteme…

Şubat ayı 13 çeksin !!!

Resim
Sevgi günümüz kutlu olmuş!
Yine bu günü es geçtim ya:) ya da bugün beni yine es geçti ya:))...
"Durdu durdu turnayı gözünden vurdu; turna öldü..." Kaç yıl oldu bu atasözünü yeniden yapılandırmam... zaman hakkaten baya geçmiş...
Sevgililer gününde çok sevdiğim bir arkadaşım evlendi ama düğününe gitmek kısmet olamadı... dedim ya herşey ters döndü sanki, merkür tepeden çarptı ki bana istediklerim yarım kalıyor. Halbuki bu düğün için ne güsel mor rengi bir bluz almıştım kendime...
Sonra hava biranda bozdu ve yağmur yağmaya başladı, ben özene benzene aldığım canım güzel mor bluzumu değil de, kafam üşümesin diye iki yıl önce basket antremanlarında üşümemek için aldığım şapkalı eşofmanımı giydim. onun da rengi güzel; turuncu!! Sonra biranda dışarıda ısı düşmeye başladı... Ama bugün sevgi günü, paylaşım günü, telefonlar çalar... Çiçekler alınır... En güzel sözler sarf edilir... Mevsim bahar oluverir... Bugün sevgi günü çünkü...
Biz de arkaşlarımla benim ve bizim açımızdan oluşan tüm olum…

Kütahya Şehri Kahve Renginde!

Resim
Hiç gitmediğin bir yer düşün! Ben düşündüm.
Hiç bilmediğim, görmediğim bir yeri düşündüğümde hayal gücümü kullanırım. Mesela Almanya'ya hiç gitmedim ben; çocukluğumdan beri Almanya hayalimde kırmızı renklerle doludur. Nedenini bilmiyorum, belki de evlerinin görünümü sebeptir buna:) Tabi komik değil mi?

Geçtiğimiz hafta sonu bir gezi programı hazırladım. Dünya şekeri bir yeğenim var. O kadar tatlı, o kadar şeker ki! Ben henüz ilkokul dördüncü sınıfa giderken dünyaya geldi. Benim oyuncak bebeğim oldu O... Şuan üniversite üçüncü sınıfta, ve hala bebeğim benim. Çiğdem Sağlık; eğitimi nedeniyle Kütahya'da yaşıyor. Spor akademisinde voleybol bölümünde okuyor.
Çiğdem ile Kütahya'ya gitmek için yola koyulduk. En çok istediğim şey tren ile yolculuk yapmaktı ama bilet bulamadık. Bu yüzden diğer alternatif otobüs ile gitmeye karar verdik.

6 Şubat Cuma akşamı otobüs terminalindeyiz, elimde küçük bir seyehat çantası. Hava İstanbul da biraz soğuk. Tahmin ederim ki Kütahya daha soğuk olacak…

Gezdikce.com

Resim
Gezdikce.com; gezmeyi seven iki gezgin tarafından, yeni gezginlere ulaşmak amacıyla kurulmuştur.

Amacımız; gezdikce paylaşan, paylaşımlarını yazılara döken, fotoğraf çekmekten keyif alan, yeni mekanlar keşfeden, tarihi ve kültürel yerleri görmekten zevk alan gezginlerle tanışmak ve tanıştığımız gezginlerle yeni organizasyonlar yapmaktır. Bu organizasyonlar sayesinde yeni mekanlar keşfetmek, keşfettikce daha çok gezmek, gezdikce eğlenmek, eğlendikce de tekrar tekrar gezmek... Gezdikce üretmek... Başladığımız yerden uzaklaşmadan, uzaklaşsak dahi aynı amaç için tekrar bir araya geleceğimiz bir sosyalleşme platformu www.gezdikce.com!

Gezdikce.com üyeliği tamamen gönüllülük ilkesine dayanır. Kimseyi zorla üye yapmak ya da arkadaş hatırına yazı yazdırmak gibi bir endişe taşımıyoruz. Ancak bizim için önemli olan tek şey; üyelerimizin gezgin bir ruha sahip olmalısıdır. Yan sokakta bulunan bakkala bile gitmiş olsanız bunu edebi bir anlatım ile süsleyebiliyor olabilirsiniz. Bu sayede “gezmek uza…

...

Şu anın tadını sorsalar bilmiyorum ben. Şu an çok mutlu olmak, şu an çok üzgün olmak. Benim için ya bir adım geride kalır duygular ya da ilerisi merak edilir. Dürüst olmam gerekirse şuanki duyguların yoğunluğunu ender yaşarım. Geri dönüp baktığım zamanlar haricinde mutlu olduğum anları çok bir anımsamam, ancak durup da düşündüğüm zamanlarda mutluluk hissini yaşarım. Benim yeteneğim "ya da lanetim diyebiliriz" nostaljiye bağımlılığım. Bazen aşırı mükemmeliyetçi olduğum söylenir. Gizemdir benim için önemli olan, gizem ortadan kalktığı anda kalbin arzularını görmezden gelmeye başladığım için en ufak detaylar dikkatimi çeker ya da çekmez....
Oysa gerçek tüm bunlardan çok daha yalın. Mükemmelin var olmayacağını, var olduğunda da basit bir sıradanlıklar toplamı olduğunu biliyorum. Belki de asıl zaafım dikkafalık benim. İşin aslı bu sayade uzaktan baktığımda" ve bazen çok geç olmakla birlikte" kaderin ve tesadüflerin nasıl çark ettiğini fark ediyorum.

04/06/2008-fethiyee.