23 Aralık 2013 Pazartesi

Sinema


Bazı filmler vardır izleyemezsiniz, bekler...

Ör; Melekler Şehri filmini abartmıyorum dört yıl sonra izledim... Keza Meet Joe Black filmini de beş yıl sonra izlemiştim...

İki film de beklediğimden öte çıktı... film içerisindeki replikler büyüleyiciydi...

Sonra Before Sunrise düştü... ne olduğumu şaşırdım... Hem filmin çekildiği şehre aşık oldum, hem film içerisinde geçen dialoglar, replikler beni benden aldı...

Sonra Before Sunset geldi... öyle bir geldi ki, ilk filmin soru işaretlerini, hayal kırıklarını, keşkelerini aldı götürdü...

Kaldı ki, film yıllar sonra çekilmişti ve karakterler de olgunlaşmışlardı... Herşey çok gerçekçiydi...

Bu yıl da en son Before Midnight geldi... Öyle bir geldi ki, acaba dedim, acaba iki filmin büyüsü kayıp olur mu?

Ya da ne olacak? Nasıl sonuçlanacak?

Yine mekanlara hayran oldum, Yunanistan büyüleyiciydi...

Filmler farkında olmadan çok şey aktarmakta... Mekanlar, insanlar, yaşam... hepsi birer biz, ve bizden...

geçmiş ya da gelecekten haberler sunmakta...

bir film var izlemeye kıyamıyorum, öylece bekliyor sinema arşivimde;" Eat Pray Love"
geçen gün izliyim dedim, ilk on dakika sonra kapattım... biraz bekle dedim, biraz daha bekle...



22 Aralık 2013 Pazar

Dikkatimi çekti;

Dün sinemada izledigim film fragmanında cımbızla çektigim sôz;
 " olmaması geren hiç bir şey olmaz" ....

İyki Annem!

Yüz yıl geçse de içim sızlıyor. İlk günkü gibi acım taze... Bundan tam 14 yıl önce bugün annem bize veda etti. Zaman herşeye ilaç deniyor...