7 Nisan 2015 Salı

Nerde Kaldık?


Son bir haftada yaptığım tek şey belki de kitap okumak... Kitaplar alınmış, kitaplığa konmuş ancak hep bir erteleme ile sadece kitaplıkta süs olmuş o kitaplar... Şimdi başladım iki yıl önce heyecanla aldığım kitapları okumaya... İki yıl ne kadar çabuk geçmiş aslında... Kitabın arasına sıkışmış alış veriş fişleri çıkıyor karşıma, arada yemek fişleri de çıkıyor ve sonra o anlar geliyor aklıma...

Sonra başlıyor hayat... Hayat An'lardan oluşur... Sen ayları, günleri ya da yılları not al ancak senin hatırladığın tek şey o an'dır...

Hafta sonu kitaplığımı temizledim... Bir insana verilebilecek en güzel ceza bence kitaplık düzenlemesi olur... O kadar vakit aldı... o kadar çok şey toplanmış ve birikmiş... Düzelt düzelt, toparla, ne gereksiz eşyaları kitaplıkta yer edinmişim :)

Kitap kutularını da boşalttım... yirmi yıl önce belki de internet yok iken mektupların olduğu dönemler... O dönemlerdeki mektuplar düştü elime... açıp okuyamadım... belki de hepsi aklımda olduğu için okuyamadım...

Bazen an'ılar ya da biriktirdiklerin değerini yitiriyor,  ve bu mektupların bazıları da öyle oldu... hiç bir yere sığdıramadığım arkadaşlığım yıllara yenik dusmustu... anılarım da...

Sonra tekrar elimdeki kitaba döndüm... bir günde tek kitap biter mi? bitermiş...

Fark ettiğim kitap biterken, telefonumun sarjı hiç eksilmeden tüm gün sürdü... Elimden düşmeyen telefon ilk defa amacında kullanıldı bugün...

sonra karar verdim ve bütün sosyal medya hesaplarımı kapattım...

Hafta sonu hep bir karar aşamasından geçti...

Hayat bu kadar keskin dönüşleri sırtlayabilir mi dedim? Bu kadar sert olur mu? Bunu nasıl yonettiginle ilgili... İkame edebiliyor musun? evet ikame edebiliyorum... Sadelesmek lazim...

Hiç yorum yok:

İyki Annem!

Yüz yıl geçse de içim sızlıyor. İlk günkü gibi acım taze... Bundan tam 14 yıl önce bugün annem bize veda etti. Zaman herşeye ilaç deniyor...