Kayıtlar

Ocak, 2017 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

İyki Annem!

Yüz yıl geçse de içim sızlıyor.
İlk günkü gibi acım taze...

Bundan tam 14 yıl önce bugün annem bize veda etti. Zaman herşeye ilaç deniyor ya. Zaman sadece unutmak istediklerine ilaç. Hiç melek yüzlü bir insanı hafızandan silmeyi denediniz mi? Sana sadece tebessümle bakan. Başına birşey gelecek diye ödü kopan birini unutmak mümkün müdür? Her sabah içten bir gülümseme ile sana sarılan biri hayatından kayıp gitse. Ve sen daha çok genç olsan. Ancak o da henüz 53 yaşında hayata veda etmişse. Ve yapacağınız yüzlerce plan varsa. Ki planları her hatırladığında yüreğine bir acı çöküyorsa...
Sonra aklına gelir. Allahım dersin ya kardeşimin yaşında kaybetseydim annemi. O daha çocuktu. Annemin onun üzerinde kucak kokusu vardı. Annem onu hala kucağına alır severdi. Hatırlıyorum annem için hastanedeyiz. Kardeşim ortalıklarda yok. Sonra babam dedi ki bu çocuk fena şekilde dayak yemiş. Yüzü gözü bitmiş durumda. Karşı tarafta birşey yok. Tek parça. Öğrendikki kardeşimin acısı derin, dayak yersem belki…