Gnothi Seauton 🌻

:))) kahkihkoh... Bugün arabeksin dibindeyiz... Cümbür cemahat hem de... Hem de benim sayemde... Sabahın kör vakti, işe gitmek için düştüm yollara, araçta sadece Işın Karaca albümü vardı; o da "Arabesk" albümü... Cd çalmaya başladı... aracı çalıştırmaya hazırlanırken otopark görevlisi güldü, neden güldüğünü anlayamadım önce, sonra fark ettim ki, aracın camı aralık ve müzik dışarıdan duyulabilecek düzeyde... Sonra kendimi dikiz aynasında yakaladım. Gördüğüm şey; müziğin etkisi ile yüz ifadem çok acıklı ve boynumu da eğerek şarkıya eşlik ediyordum... Ve bu hal beni benden almaya yetti... Acıklı Fethiye! :)) Sonra otopark çıkışında parkta görevli arkadaş başını sallayarak güzel şarkı der gibi beğenisini de sundu... Sonra şarkının sözlerine dikkatim yöneldi...  Şarkı " Dilek Taşı" ... Ooooo dedim bu şarkı çok eskidir.. O kadar eskidir ki benim bile bu şarkıyı hatırlıyor olmam takdire şayan bir durum... Ve ben bu şarkıyı hatırlıyorum... ( yüz...

28 Nisan Cumartesi saat 03:30 uykunun en derin anı… Uyandım! 05:00da İstanbul-Atatürk Havaalanında olmamız gerekli. Saat 06:00’da İstanbul’dan Ankara’ya uçuyoruz. Bugün her şey yolunda giderse Ankara üzerinden Kapadokya’da olmayı planlıyoruz. Valizimi kaç kez boşalttım bilmiyorum, çünkü bugün İstanbul’da hava yağmurlu. Eğer Kapadokya’da da hava yağmurlu ise valizde bulunan kıyafetler hiçbir işe yaramayacak… 04:30! İstanbul ne kadar sessiz, sakin, havada yağmur sonrası oluşan doğal bir sakinlik hakim… Derya ile çek çekli valizlerimizi çekiştirerek hava alanında uçuş noktamızda bekliyoruz… Heyecanlıyız, çünkü Kapadokya’yı çok merak ediyorum… Merak ve uykusuzluk arasında uçuş başlıyor. Yolculuklar uzun ya da kısa sürsün, uyurum ben. Bu kısa uçak yolculuğunda da hiç zorlanmadan bıraktığım yerden rüyaya dalıyorum. Ta ki uçuş görevlisinin koltuğunuzu dik duruma getirin uyarısını algılayana kadar… Başarılı bir uçuş sonrası Ankara’dayız. Sabah erken bir saat olması...