Gnothi Seauton 🌻

Sosyal medyada, arkadaş çevremde ve kendi düşüncelerimde sıkça karşılaştığım bir konu var: insanın gölge yanı. Hayatta bazı ilişkilerin, sıradan karşılaşmalardan ibaret olmadığını öğrendim. Bazı insanlar hayatımıza bir eşik gibi dahil oluyor. Onlarla kurduğumuz bağ, bizi yalnızca bir başkasıyla değil, çoğu zaman kendimizle de yüzleşmeye davet ediyor. Değil mi? Başlangıçta güvenli ve sıcak görünen yakınlık, zamanla görünmez bir sınava dönüşebilir. Çünkü bir taraf kendi yaralarını saklamaya çalışırken, diğer taraf farkında olmadan daha fazla sorumluluk üstlenmeye başlar. Kendini Gizleyen İnsanın Psikolojisi İnsanın en büyük içsel çelişkilerinden biri, yakınlaşma isteği ile yakınlıktan duyduğu korku arasındaki gerilim olabilir. Bazı insanlar sevmek ister, ama sevgiyi göstermekten kaçınır. Uzmanlar buna  “kaçıngan bağlanma” diyor, çoğu zaman kırılma endişesi ile bu yaklaşım sergilenir. Çünkü sevgi, insanın en savunmasız yanını ortaya çıkarır. Bu yüzden bazıları duygularını saklar...

En sevdiğin yemek, en sevdiğin film, en sevdiğin içecek, en sevdiğin şarkı, en sevdiğin sözcük, en sevdiğin mevsim... Bu hisler hep güzel anlar yaşatır, morali yüksek tutar... Bir solukda okumaya başlayıp da bitirdiğim kitap benim için endir... Tadı damağımda kalmıştır, lezizdir, buz gibi bir içeceğin yaşattığı ferahlık hissi gibidir, hala kulaklarımda çalan melodilerin dansıdır, sözcükler hatırımdadır tek tek, dört mevsimin güzelliğindir düşüncelerim. bir daha okusam gene tadı damağımda kalacaktır şüphesiz... " Kürk Mantolu Madonna" Sabahattin Ali'ye sonsuz saygılar...

En iyilerimizin sonu genellikle kendi ellerinden olur sırf uzaklaşmak için, ve geride kalanlar birinin onlardan uzaklaşmayı neden isteyebileceğini bir türlü tam olarak anlayamazlar. Charles Bukowski

öperek uyandırdım bu sabah ayrılığı. fırından yeni çıkan bekleyişler satın aldım. kırmızı mavi ekoseli yalnızlığımı serdim masaya. manzaraysa ayrılığa sıfır! işte her şey hazır.. acılarımla iki lafın belini kırdık. yokluğunda bir kuş sütü eksik.. yalnızlığım ve ben; seni çok bekledik...

kapı geç benden, ben dururum, ben beklerim, geç benden, ama nereye geçersin benden ben bilemem. dediler ki, olgun bir meyve var sabır perdesinin ardında, dünya sana sabrı öğretecek, olgun meyvenin tadını da. dediler ki, şu ağaçlar gibi bekledin, şu ağaçlar gibi hayal, şu ağaçlar gibi kederli. açıldım, kapandım, açıldım, kapandım, gördüm gelenler kadar gidenleri de, hani sabrın sonu, hani gamlı eşek, pervasız nar nerde, hani bahçe? Kapı biri gelse.. biri görse.. biri gelmişti.. açmıştı.. durmuştu.. duruyor hala bende. kaç zamandır çınlıyor içimde bu boşluk, kim kıydı, bahçenin şen duluydu, karşımda duran dut? en çok onunla bakıştımdı, bir kere olsun dilegelsindi, çok istedimdi. bana kalsa susardım daha, ama dilimdeki paslı kilit çözülür belki, sapaya kaçmış cümlem uğuldar, içimin kurtları kıpırdar diye gıcırdandım takatsız. gördüm hepsini, gördüm hepsini, sabrın sonunu! biri gelse, biri görse, şimdi, rüzgar sallıyor beni... Birhan Keskin!

Yeşeren gün! Yeşeren günümüz kutlu olsun! Bugün hıdırellez! Ancak ben bugün hıdırellezi kutlayamadım! Çok yoğun bir gündü ve bugünü planlayamadım bile... Hafta sonu kutlayacağım! Dileklerini yazacağım bir bir, herkes için dilekler yazacağım bir bir... En güzelinden sahile koşarak sabah vakti, dilekleri sıralamak bir bir... Ne güzeldir hıdırellez kutlamaları, umutlar sıralanır, yaşama karşı umutlu olmak, iyi dileklerde bulunmak... Hızır gibi tüm dileklerimizin gerçekleşmesi dileğiyle, umutlarımızın gerçek, gerçeklerin de umut kadar mutluluk yaşatması dileğiyle... folklorda hızır yahut hızır-ilyas kültürünü en iyi biçimde yansıtan merasimler özellikle türk dünyası söz konusu olduğu zaman 'hıdırellez ve nebi' bayramıdır. (hızır-nebi) hıdırellez büyük çoğunlukla anadolu ve balkan türkleri arasında bilinmektedir eskiden ruz-i hızır hızır gününde denilen hıdırellez halk arasında yaygın inançlara göre hızır ile ilyas'ın bir araya geldiği günün hatırasına kutlanmakta olup hızır-ily...

ozgurlugun geldigi gun o gun olmek yasak! Adam yıldızlar kıyamet gibiydi kaldırımlarda çünkü biraz evvel yağmur yağmıştı adam bulut gibiydi, hatırladı adamın ayaklarının altında yıldızların yıldız olduğu vardı adam yıldızlara basa basa yürüdü çünkü biraz önce yağmur yağmıştı.

Bahar geldi; başka bir şey istemem kafamda; Hele akla hiç yer vermem bahar soframda; Şarap, seninleyim bu mevsim, koru beni: Söğüt ağacı, sen de ser gölgeni altıma.

Nazım'dan Piraye'ye “ Yeryuzunde hicbir insan, hicbir insana benim sana yaptigim kötülüğü yapmamistir. Bütün bunlara ragmen gel! Sana “gel” diyecek kadar yüzsüz ve alçaksam ne halt edeyim, Öyleyim iste! Fakat gel! Ve benden nefret ederek, beni hor hakir görerek de olsa, beni bir daha yalniz birakma!"

Kendi olarak, sana gelen- sana gereksinimi olmadan, seni isteyen- sensiz de olabilecekken, senin ile olmayı seçen- kendi olmasını, seninle olmaya bağlayan- - Oruç Aruoba

Yıllar sonra bir kitabı tekrar okumak çok keyifli...

Yeni bir kitaba başladım! Biraz derin düşünce, biraz nasihat, biraz Sufi irfanı, biraz şiir, biraz öykü, biraz fıkra, biraz masal... "Sufi'nin Hayat Rehberi"yle, geçmişte ve bugün Sufi okullarında öğretilen temel prensipler bir arada. Birliğin ve bütünlüğün 99 şartıyla, insanın kendine yolculuğu. Sufi akademisyen ve öğretmen Neil Douglas-Klotz, bütün erdemleri gündelik kaygılarla birleştirerek bir arınma kılavuzu oluşturmuş. Aşkta ve işte başarıya, Sufi üstatların evrensel bilgeliğiyle ulaşmanın yollarını anlatıyor. Mevlânâ, İdris Şah, Hafız, Rabia, İnayat Han ve daha nice ustadan ebedi öğütler... Kitap başından başlayıp da aman tek sayfa atladım geri dönüp tekrar okuyayım tarzında değil. Ruh halinize göre rast gele bir sayfayı aralayın ve okumaya başlayın. İşte en akıcı yanı da bu kitabın! Sizi özgür bırakıyor, merakınız da ruh halinizde gizli kalıyor. Kitabı okurken birşey daha dikkatimi çekti, kendi yaşadığımız topraklarda varlığını devam ettiren tarih ve kültürü yaba...

Tevfik, 24 Mart 1879 pazartesi günü Muğla'nın Bodrum ilçesinde dünyaya gelmiş. Babası Hasan Fehmi bey aslen Samsun-Bafra ilçesine bağlı Kolay Beldesindendir. Kolaylı soyadı da buradan gelir. Babası Soyadı kanunu çıkınca memleketinin ismini soyisim olarak almıştır.Babasının Kolaylı olmadığı Kolay'da görev yaptığı gibi yanlış bilgiler ortada dolaşmaktadır. Aksine Neyzen Tevfik'in babası Bafra Kolay'lıdır, Neyzen doğduğu esnada Bodrum'da Rüştiye ( Ortaokul ayarında) öğretmenliği yapmaktadır. bir yazar yazacağı romanı anlatırken, anlatacaklarının sonuna gelmiş ve bu sırada neyzen yüzünü buruşturup 'bu konuyu hiç beğenmedim' demiş. yazar da bunun üzerine 'peki ama siz hiç roman yazmadınız ki, nasıl fikir yürütürsünüz?' deyince neyzen 'ben yumurtanın da iyisini bayatını anlarım, fakat hiç yumurtlamadım' diyerek ağzının payını vermiş. Hasan Fehmi Bey, aydın düşünceli, kültürlü, müzikten anlayan, sanatsever ve nükteci bir insan. Anlayışlı, hoşgörülü ...

Dün öğle yemeğini Taksim'de yemek istedim, hem yemekten sonra da biraz İstiklal Caddesi'nde dolaşır birkaç kitap karıştırırım diye düşündüm.Ancak ben ne zaman Taksim'de yemek planı yapsam, İstiklal'e ilk adımımda bir alana konumlanmış yüzlerce polis, başka bir alanda ellerinde pankartlarını açmış halk ile karşılaşmaktayım! İşte dün de bu manzara ile İstiklal'e giriş yaptım. Elimi çabuk tutmam gerketi çünkü ben yemeğimi yedikten sonra buralar karışabilirdi... Yemeğimi hiç olmadığı kadar hızlı yiyip, çay keyfini bile yapamadan, yine dayanamayıp, D&R mağazasına adımlarım ilerliyordu. Kapıdan girdiğim anda fark ettim ki ben bu ay Atlas dergisi almamışım! Kendi kendime hayıflanarak Şubat ayına ait dergiyi raftan özenle seçtim, sonra gözüm başta renkte atlas dergisine takıldı. Bu ay Atlas Dergisi Arkeoloji adında özel bir yayın sunmuş. O'nu da aldım rafdan... Bunun yanında sadece dergi almıyorsunuz, dergi ekinde pek çok süpriz sizi bekliyor, tavsiye ederim bu ayki...

"Konstantiniyye, Konstantiniyye; Dünya İmparatorluğu..." Yaşadığım İstanbul'u çok başka anlatan ve sevme nedenlerimi anlamdıran bir kitap. Geçmişten bugüne taşınan bu muazzam tarihin en canlı tanığı. Bunu şu an biz fark etmesek de, hala şehrin bir yerlerinde izine rastlamak mümkün olabilir. Bu kitabı okuduktan sonra şaşkınlık ve haz duygusu ile şehrin nelere tanıklık ettiğini, nasıl bir yaşanmışlık ruhu taşıdığını öğrendim sıkılmadan. Ayrıca bu kitabın yazarının yabancı olması ile İstanbul'un nasıl muhteşem ve arzulanan bir şehir olduğunu anlıyorsunuz. "Her zaman geçtiğimiz sokaklarda tarihe tanıklık etmiş binalar ve bu binalarda yaşamış kişilerin farklı hikayeleri..." Tarih sevenlerin soluksuz okuyacağını düşünüyorum. "Sultan, 29 Mayıs 1453 günü öğleden sonra, ne zamandır arzu edilen şehre girdi. Beyaz atın üzerinde..."