3 Mayıs 2009 Pazar

Düşünmemeye çalışıyorum!

Hayat bir şekilde eskileri karşına çıkartıyor, hem de olmayacak kişilerden üçüncü tekil şahıslar sana bir sohbet açıyor; detayını istemesen de kulaklarında yer ediyor.

Düşünür müydün? Düşünmezdim! Çok mu şaşırdın?(!) Şaşkınlık değil benim ki, sadece dünya 2m2 den ibaret lafı bir kez daha kendini kanıtladı.

Düşünmemeye çabalıyorum; ama geçmişde bir hukuk da varmış hani!

Düşünmemeye çalışıyorum; anılarım bari üzülmesin diye, yerli yerinde kalsın hepsi ki, üzüntülerim parçalamasın hiç birini...!

Düşünmemeye çalışıyorum; çünkü hatırlamak gerekliliği de pek çok şeyi unuttuğumu gösteriyor. Hatırlamak için de zaman harcıyorum, harcadığım zaman da hiçbirşeyden öte birşey olarak, yine zaman kaybı yaratıyor!

1 yorum:

citlembik dedi ki...

Seni çok ama çok iyi anladım...

İyki Annem!

Yüz yıl geçse de içim sızlıyor. İlk günkü gibi acım taze... Bundan tam 14 yıl önce bugün annem bize veda etti. Zaman herşeye ilaç deniyor...