18 Kasım 2008 Salı

Dünya 5m2'den İbaret



Bana bunu bir kez daha kanıtladı dünya.
Nasıl mı?

Bir fotoğraf albümüne bakıyorum, ve bu albümde beklemediğim biri çıkıyor karşıma. Bu albümde ne aradığına mı şaşırırsınız? Yoksa bu albüme neden sonuna kadar baktığınıza mı?

O an yaşadığım şaşkılık bir süre devam etti...

Hepimiz buna benzer olaylar yaşamış, bu dönemleri sorgulamışızdır. Bende bu durumlar on kat daha fazla yaşanıyor. Nedenini bilmiyorum?

Aslında yaşamda herşey tesadüf değil midir? Dünyaya gelmemiz vs.
Bu tesadüfler yaşamı şekillendirip, anlam veremediğimiz şekilde bizi şaşırtıyor. Ama sonrasında bunları olağan kabul ediyoruz. Bazense yaşanılanlara anlam vermeyip herşeyi orada bırakıyoruz.
Tesadüfler hep ummadık zamanlarda çıktı karşımıza, bu nedenle bizi çok şaşırttı. İsteklerimizin son buldu ya da üzerine sünger çektiğimiz olaylarda çıkıp geldi tesadüf. İyi ya da kötü bizi şaşırttı bu sayede.

Başka bir örnek; bir geziye katılıyorum. Gezide tanıştığım bir arkadaşımın çektiği fotoğraflara bakıyorum sonrasında. Bir fotoğraf dikkatimi çekiyor. Bu fotoğraf belli ki geziden önce çekilmiş. Ama nasıl olduysa ben bu fotoğraf karesinde varım. Nasıl mı? Tesadüf işte! Fotoğrafı çeken kişi-şuan arkadaşım, bu gezi öncesinde bir kaç fotoğraf çekmiş ve biz aslında onla karşılaşmışız... Aslında bu heran yaşadığımız, ama farkında olmadığımız bir durum... En doğalından yaşanılanlardan bunu anlıyorum.
Hergün yanımızdan geçip giden insanlar, kim bilir ne zaman yaşantımıza girecekler(?)... Yaşantımızın hangi karesinde var olacaklar ve bizi şaşırtacaklar... Kim bilir??

O albüme bakmış olmak hem tesadüf benim için, hem de gördüğümde yaşadığım şaşkınlık aslında özlediğimdir... Bunlar hep ilk karşılaşmaları akla getirir ve bu yüzden şaşırtır...

Bir düşünün bir yıl öncesini... Ne dersiniz var mı yaşadığınız bir tesadüf ?
Dünya sizin için kaç m2...?

6 yorum:

citlembik dedi ki...

Çok güzel çok anlamlı bir yazı... Derin felsefikler içermekte... ama kurgusu güzel yapılmış. Kalemine sağlık...

cem dedi ki...

okudum, anladım ve katılıyorum...

Yiğit demirbilek dedi ki...

Fethiye, yine ne yaşadın da döktürdün böyle demeyeceğim. Çünkü senin yaşadığın şu tesadüfleri kimse yaşamamıştır. Duygularını bu kadar doğal yazıya döküp bizle paylaştığın için, o güzel yüreğine sağlık. Hadi şu web sayfanızı bitirin biran önce:)

NiLgÜn dedi ki...

En doğru konuyu seçmişsin bence, senin hayatının her bölümünde yanında seninle birlikte yaşarken tüm olayları hep hayretler içinde kalmışımdır. Tesadüfler ve sen...

citlembik dedi ki...

Nilgüncüm, Tesadüfler ve Fethiye deme bana... Aynen katılıyorum... Bi şey var bu kızda çekiyor...

Fethiyee dedi ki...

hatırlıyor musun ? doğum günüme gelicektin hatta aradın ama o gece gelmedin, biz de o gece ilerleyen saatlerde başka bir mekana geçmiştik ama ben istemeye istmeye gidiyorum diğer mekan, işte allahın işi diyelim, iyi düşünelim iyi olsun. Mekana çıkmak için asansör de çok kalabalık biz o kadar merdiveni çıkmayı göze alıyoruz. Neyse çıkıyoruz mekana ama hoşumuza gitmiyor. Çıkmak istiyoruz buradan ve yine merdivenleri kullanıyoruz. Merdivenlerde sen yanımdan geçiyorsun seni görmüyorum ama tesadüf Mert görüyor beni. Ve o ara işte ben seni başka arkadaşlarınla program yaparken yakalıyorum. Neyse sonunu merak edenler için açıklayayım aslında sen mecburen orada oluyorsun, beni ektiğin falan yok onu biliyorum ama istiyorum ki benim partime gel, gelemedinse ben bileyim nerdesin... tesadüf işte... bir de kimi yakalamıştım ben böyle, kikikik...

İyki Annem!

Yüz yıl geçse de içim sızlıyor. İlk günkü gibi acım taze... Bundan tam 14 yıl önce bugün annem bize veda etti. Zaman herşeye ilaç deniyor...