11 Ocak 2010 Pazartesi

İle/Oruç Aruoba

benim için birşey çok önemliydi; hiç hoşlanmadığın halde-herhalde kendini zorlayarak-benim bulunduğum yere gelmen. O yer seni çok rahatsız ettiği harhelde, bunu yenebiliyordun. Bu da, kopmak istemediğin, gösteriyordu- evet, bağlanmak isteyip istemediğine bir türlü karar veremiyordun ( galiba hala veremedin...) ama kopmak istemediğin de kesindi.

Bağlanmak-kopmak...

Bu karşıtlık benim için de bir sorun.

Şöyle bir ikilem yaşıyorum; Seni bütünüyle kendime istiyorum; ama senin özgür olmanı, bağımsız olmanı da istiyorum-bana bağlı olmanı; ama, benden bağımsız olmanı...Bunlar bağdaştırması olanaksız şeyler mi? Çok zor; ama bir yol var; daha önce yazdığım" özgür temel" düşüncesinden yola çıkarsak : her birimiz ötekine tanıdığı uzamında yalnızca ona yer tanır, başka ilişkileri oraya sokmazsa, bağlılık sağlanır; öte yandan, o ilişki uzamı, her birimizin toplam yaşamında, başka ilişkilerimizi tabii ki etkileyecektir, ama, onları belirlemez ya da yutmağa, bütün yaşam uzamımızı kaplamağa çalışmazsa, bağımsızlık da sağlanabilir.

Çok mu dolambaçlı söylediklerim?

"ile" kitabından alıntı...


Oruç Aruoba

Hiç yorum yok:

İyki Annem!

Yüz yıl geçse de içim sızlıyor. İlk günkü gibi acım taze... Bundan tam 14 yıl önce bugün annem bize veda etti. Zaman herşeye ilaç deniyor...